Kur’ân’ın indiriliş gayesini ifade ederek başlayan sûre der ki: Ey Muhammed! Bu Kur’ân senin güçlük çekmen için indirilmedi. Biz senden inatçı kâfirlerin kalbine imanı zorla yerleştirmen gibi imkansız bir şeyi de istemiyoruz. Bu sûre ve Kur’ân Allah’tan korkan ve O’nun azabından korunup sevgisini kazanmak isteyip doğru yolu bularak O’nun mesajını öğrenip uygulamak isteyenler için bir öğüttür. Sûrede Musa’nın yaşanmış olayı anlatılarak bu kıssayla beraber bir çok mesaj verilir. Sonra da Adem kıssası anlatılarak kusuruna karşılık af dilemesiyle affedilişi örnek gösterilerek insanlar da aynı bu yola çağrılır. Ayrıca uyarılara kulak vermeyip Rabbinin ikazlarına, emirlerine karşı kör davrananların kıyametteki kör olarak haşredilen sahneleri canlandırılır ki; “Rabbim bizi niye kör dirilttin” diyenlere karşılık Rabbimizin: “Sen dünyada ayetlerimizi unuttun, bu günde sen unutuldun” dediğini duyar gibiyiz. Bu sûreye Musa sûresi de denir.

Dinle

Tercüme: Kur’an’ın anlamını Arapça’dan istenilen dile çevirmektir.
Not: Kur’an’ın Türkçesi demek yanlıştır,çünkü Kur’an Arapça indirilmiştir bu yüzden Türkçe meali tercümesi denilmesi gerekmektedir.

Ayet Kelimesinin Sözlük Anlamı: Apaçık alamet,işaret ve nişandır.

Kur’an-ı Kerim’de 6666 ayet vardır. Ayetlerin son kelimesine “Fasıla” adı verilir. Çünkü bu kelime kendisinden sonra gelen ayetten öncekini ayırmaktadır. Fasıla kelimesinin son harfine ise “Fasıla harfi” denir.

Genellikle Mekke’de gelen ayetler kısa ve daha dikkat çekicidir. İnsanları Allah (c.c.)’a imana çağırır. İnsanlara bir kısım müjdeler verirken, inanmamakta ısrar edenlere de korkunç azapları hatırlatır. Medine’de gelen ayetler ise, daha uzun olup hukuk ve ahlak kurallarını tespit eder.

Sure: Ayetlerden meydana gelen ve belli bir konuyu anlatan bölüme denir.

Başka bir tarifte ise: Hicretten evvel nazil olan surelere “Mekki” denir. Hicretten sonra inen surelere ise “Medeni” denir. Genel görüşe göre Kur’an’da;87 Mekki,27 Medeni Sure vardır.

Cüz: Kur’an-ı Kerim’in 20 sayfasına “1 Cüz” denir. Kur’an-ı Kerim’de toplam 30 cüz vardır.

Hizb: Kur’an-ı Kerim’in her 5 sayfasına “1 Hizb” denir. Bir cüz 20 sayfa olduğuna göre 1 Cüzde 4 Hizb vardır.

Hizbler bir cüzde 1,2,3,4 şeklinde numaralanır. 5,6,7… şeklinde devam etmez, ikinci ve diğer cüzlerin tamamında yine 1,2,3,4 şeklinde numaralar tekrarlanır. Toplam Hizb sayısı 120′dir

Tevbe Sûresidir. Sebebide çok uzun bir süre içerisinde nail olması ve kendisinden önce gelen Enfal Sûresinin devamı niteliğinde olmasıdır. Ayrıca Tevbe Sûresinde içerik bakımından daha önce münafıklar ile olan barış antlaşmalarını geçersiz sayması ve savaş ilan edildiği için Allah Celle Celalünün Rahmetinin dilenmesi uygun görülmemiştir.

11. İşte bunlar Allah ‘ın yarattıklarıdır. Şimdi (ey kâfirler!) O ‘ndan başkasının ne yarattığını bana gösterin! Hayır (gösteremezler)! Zalimler açık bir sapıklık içindedirler.

12. Andolsun biz Lokman’a: Allah ‘a şükret! diyerek hikmet verdik. Şükreden ancak kendisi için şükretmiş olur. Nankörlük eden de bilsin ki, Allah hiçbir şeye muhtaç değildir, her türlü övgüye lâyıktır.

Soyun hakkındaki rivayetler, Lokman’ın Eyüp Peygamber ile akraba olduğu yönündedir. İslam alimlerinin ekseriyeti, onun peygamber değil, hikmet sahibi bir zat olduğu kanaatindedirler. “Hikmet”in bir anlamı da nazari ilimleri elde ettikten sonra kazanılan ruhi olgunluk, söz ve davranışlarda isabet melekesidir. Zemahşeri’nin Keşşaf isimli tefsir kitabında, onun hikmetlerinden bir örnek olmak üzere şu olay nakledilmektedir.

Bir gün Davud Peygamber, Lokman’dan bir koyun kesip en iyi yerinden iki parça et getirmesini istemiş; Lokmna da, ona kestiği hayvanın dilini ve yüreğini getirmiş. Birkaç gün geçince Davud aleyhisselam, bu defa hayvanın en kötü yerinden iki parça et getirmesini istemiş; o, yine dilini ve yüreğini getirmiş. Hz. Davud’un, sebebini sorması  üzerine Lokman şöyle demiş: “Bu ikisi iyi olursa, bunlardan daha iyisi; kötü olursa, yine bunlardan daha kötüsü olmaz.”

76- Karun, Musa’nın kavminden idi de, onlara karşı azgınlık etmişti. Biz ona öyle hazineler vermiştik ki, anahtarlarını güçlü kuvvetli bir topluluk zor taşırdı. Kavmi ona demişti ki: “Şımarma! Bil ki Allah şımarıkları sevmez.”

77- “Allah’ın sana verdiğinden (O’nun yolunda harcayarak) ahiret yurdunu gözet, ama dünyadan da nasibini unutma! Allah’ın sana ihsan ettiği gibi, sen de (insanlara) iyilik et. Yeryüzünde bozgunculuğu arzulama. Şüphesiz ki Allah, bozguncuları sevmez.”

Karun’un Hz. Musa’nın amcazedesi olduğu rivayet edilir. Önce Hz. Musa’ya iman etmişti. Fakat hırsı ve kıskançlığı yüzünden münafıklığa yeltendi. İsrailoğullarının başında Firavun’un görevlisi olarak bulundu, onlara karşı zalimlik ve taşkınlık etti. Bir taraftan servetiyle, bir taraftan da ilmiyle övünüyor, şımarıyordu. Rivayete göre İsrailoğulları içinde Tevrat’ı en iyi okuyan kimse o idi. Kimya ve ticaret sahalarında da çok bilgili olduğuna dair kayıtlar vardır. Ne var ki, sonunda, gerek ilmi gerekse serveti ona yar olmamış, inançsızlığı ve azgınlığı yüzünden helak olmuştur.

Karun gibi hazineler sahibi birinin şahsında yapılan bir öğütte dahi, Kur’an’ın, “Dünyadan da nasibini unutma” tavsiyesinde bulunması, İslam’ın dünyaya ait çalışmaya ne kadar önem verdiğini gösteren bir nükte taşmaktadır. Bununla birlikte Kur’an, büsbütün dünyaya dalmanın getireceği felaketleri de canlı bir şekilde gözler önüne sererek, dünya ve ahireti dengeleyen mutedil bir yol tutulmaısnı tavsiye etmiştir.

KUR’AN: Tekâsür Suresi ; Sure 102, Ayet 1-8

بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم

102:1 أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ

102:1 elhâkumu t-tekâsur*u

102:2 حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ

102:2 Hattâ zurtumu l-meKâbir*e

102:3 كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

102:3 kellâ sewfe taÅlemûn*e

102:4 ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

102:4 summe kellâ sewfe taÅlemûn*e

102:5 كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ

102:5 kellâ lew taÅlemûne ‘Ilme l-yaKîn*i

102:6 لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ

102:6 le-terawunne l-caHîm*e

102:7 ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ

102:7 summe le-terawunnehâ Ayne l-yaKîn*i

102:8 ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

102:8 summe le-tus’elunne yewme’izin Ani n-naÎm*i

Okunuşu
Bismillahirrahmanirrahim

1. Elhâkümüt tekâsür
2. Hattâ zürtümül meKâbir
3. Kellâ sevfe ta’Ålemûn
4. Sümme kellâ sevfe ta’Ålemûn
5. Kellâ lev ta’Ålemûne ‘Ilmel yeKıyn
6. Le teravünnel caHıym
7. Sümme leteravünnehâ ‘Aynel yeKıyn
8. Sümme le tüs’elünne yevmeizin ‘Anin na’iym

Anlamı
Rahman Rahim olan Allah’ın adıyla

1. (Mal, mülk ve servette) Çoklukla övünmek, sizi ‘tutkuyla oyalayıp, kendinizden geçirdi.’
2. “Öyle ki (bu,) mezarı ziyaretinize (kabre gidişinize, ölümünüze) kadar sürdü.”
3. Hayır; ileride bileceksiniz.
4. Yine hayır; ileride bileceksiniz.
5. Hayır; eğer siz kesin bir bilgiyle bilmiş olsaydınız,
6. Andolsun, o çılgınca yanan ateşi de elbette görecektiniz.
7. Sonra onu, gerçekten yakîn gözüyle (Ayne’l Yakîn) görmüş olacaksınız.
8. Sonra o gün, nimetten sorguya çekileceksiniz.

Verit damarı boyundaki şahdamarı değildir. Tıp otoritelerinin bildirdiğine göre verit denen damar bütün vücûdu ihâta etmiş damarlardır ki, bağırsaklarda dahi mevcuttur. ALLÂHU TEÂLÂ Hazretleri insanı bütün olarak ihâta etteğini beyan ediyor. Bu türlü hatâya düşmemek için Kur’ân tefsir ederken, yâhut meal yazarken her türlü ilim sâhiplerine ihtiyaç vardır. “ Benim ilmim müsâittir” diye enâniyete düşmeyelim. Çünkü, Hazret-i Kur’ân cihanşümuldür, kıyâmete kadar hükmü geçerlidir. Boyundaki can damarı diye hatâya düşmeyelim.!.. 

“Onlara (düşmanlara) karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve cihad için bağlanıp beslenen atlar hazırlayın, onunla Allah ‘ın düşmanını, sizin düşmanınızı ve onlardan başka izin bilmediğiniz, Allah ‘ın bildiği (düşman) kimseleri korkutursunuz. Allah yolunda ne harcarsanız size eksiksiz ödenir, siz asla haksızlığa uğratılmazsınız.”

Bu ayette Allah Teâlâ düşmana karşı kuvvet hazırlamamızı emretmektedir. Bu kuvvetten maksat, savaşta düşmana üstünlük sağlayacak her çeşit vasıtadır. Kara, hava ve deniz kuvvetlerine ait bütün vasıta ve silahlar, kara ve demir yolları, ekonomik güç ve savaş tekniği gibi şeyler bu kuvvet mefhumuna dahildir.