Rivâyet edilir ki; aynı zamanda Muhibbî mahlasıyla önemli bir şâir de olan Kanûnî Sultan Süleyman Han, sarayın bahçesinde dolaşırken armut ağacına bir karınca ordusunun musallat olduğunu ve ağacın bu gidişle çürüyeceğini görünce zamanın Şeyhülislamı Ebû Suûd Efendi’ye şu beyti içinde bulunduran bir pusula yazıp göndermiş:

Dırahta ger ziyân etse karınca
Ziyânı var mıdır anı kırınca

Şeyhülislamı Ebû Suûd Efendi, Neml Sûresi’nde anlatıldığı üzere, Süleyman Peygamber ile karınca arasında geçen hikâyeye gönderme yaparak çok zarîf bir nükte içinde fetvasını aynı vezîn ve kafiyede şöye vermiştir:

Yarın Hakk’ın dîvânına varınca
Süleyman’dan hakkın alır karınca