- Davud (a.s.), bir sahile çıktı, orada bir sene ibadet etti. Senenin sonunda şöyle dedi:

Ya Rabbi! Belim büküldü: gözlerim zayıfladı, göz yaşlarımda tükendi: halim neye varır bilmiyorum?

Bunun üzerine, Allahu Teâlâ bir kurbağaya:

- Kulum Davud (a.s.)’un sorusuna sen cevap ver, diye vahyetti.

Kurbağa, Davud (a.s.)’a şöyle dedi:

- Ey Allah ‘ın peygamberi! Bir sene ibadet etmekle, Allah ‘a minnetmi yüklüyorsun? Seni hak peygamber olarak gönderene yemin ederim ki, bir ot üzerinde 30 (veya 60) yıldır, Allah ‘ı tebih ederim ve O ‘na hamd ederim. Hal böyle iken, Rabbimin korkusundan titrerim.

Bunun üzerine Davud (a.s.) ağladı.

Bir başka rivayette, aynı hikaye Mûsâ (a.s.) için anlatılır. Birini öldürdükten sonra ibadete çekilmişti.