Behlûl Dânâ Hazretleri, bir mezarlıkta bulunduğu üç kuru kafayı zembiline koymuş ve “Satıyorum!” diye bağırmaya başlamış. “Satıyorum alan var mı? derken, meraklılar başına toplanıp fiyatlarını sormuşlar: “Birincisi parasız, ikincisi ise sudan ucuz!” demiş. “Ama üçüncüsünü hiç sormayın… O, ağırlığınca altındır.” Sebebini merak etmişler.

Birinci kuru kafayı gösterip: “Bu gördüğünüz “Taşkafa”dır demiş, nasihate bile yanaşmazdı. O yüzden beş para etmez. İkincisi de “Boşkafa”dır, nasîhat istemesine rağmen onları tutmazdı; üç-beş kuruş verenin elinde kalır. Üçüncüsü ise “Hoşkafa”dır ki, buna “Kâmilkafa” da diyebiliriz. Hem ameli, hem de ihlâso vardı; hedefi ise Allah rızâsıydı. O yüzden kurusu bile altın değerindedir.