Komşularımızla iyi geçinmek, onları rahatsız etmemek İslâm’ın emirlerinden biridir. Çünkü komşularımız; âile ve akrabalarımızdan sonra bize en yakın olan, hemen her gün karşılaştığımız, çoğu zaman beraber olduğumuz ve yardımlarına ihtiyaç duyacağımız kimselerdir.

Hz. Peygamber (s.a.s) Efendimiz komşu haklarıyla ilgili olarak: “Allah ‘a ve ahîret gününe inanan, komşusuna eziyet etmesin” buyuruyor.

Komşusuna eziyet eden kimse olgun bir mü’m in olamaz. Ebû Hureyye (r.a)’den rivayet edilmiştir. Diyor ki: Peygamberimizin üç defa: “Vallahi mü’min olamaz!…” dediğini işittim.

Yâ Rasûlellah! Kim mü’nin olamaz? diye sordular.  Peygamberimiz (s.a.s): “Şerrinden komşusu emin olmayan kimse” diye cevap vermiştir. (Buhari, Edeb, 29)

Olgun ve iyi bir mü’min olabilmek için komşuyu rahatsız etmemenin yanında, iyilik de etmek gerekir. Müslüman, komşusunun sevinç ve üzüntüsünü paylaşmalı , ihtiyaç halinde yardımına koşmalı ve sıkıntılarını gidermeye çalışmalıdır.

Peygamber Efendimiz (s.a.s):
“Yanıbaşında komşusu aç iken tok yaşayan mü’min, olgun bir mü’min değildir.” buyurmuştur. (et-Terğib ve Terhib, 3/358)