Fehd Bin Salim El Kenderi – Kıyamet suresi
Fahd El-kanderi

Arapça Yazılışı
سْمِ اللهِ الرَّتْمنِ الرَّتِيمِِ

1لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
2وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
3أَيَتْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَجْمَعَ عِظَامَهُ
4بَلَى قَادِرِينَ عَلَى أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ
5بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ
6يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ
7فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
8وَخَسَفَ الْقَمَرُ
9وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
10يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
11كَلَّا لَا وَزَرَ
12إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
13يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
14بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
15وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ
16لَا تُتَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ
17إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ
18فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ
19ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ
20كَلَّا بَلْ تُتِبُّونَ الْعَاجِلَةَ
21وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ
22وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ
23إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
24وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ
25تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
26كَلَّا إِذَا بَلَغَتْ التَّرَاقِيَ
27وَقِيلَ مَنْ رَاقٍ
28وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ
29وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ
30إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ
31فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى
32وَلَكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى
33ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى
34أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى
35ثُمَّ أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى
36أَيَتْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى
37أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَى
38ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى
39فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَى
40أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يُتْيِيَ الْمَوْتَى

Arapça Okunuşu
Bismillahirrahmanirrahiym

1 La uksimu biyevmilkıyameti.
2 Ve la uksimu binnefsillevvameti.
3 Eyahsebul’insanu ellen necme’a ‘ızamehu.
4 Bela kadiriyne ‘ala en nusevviye benanehu.
5 Bel yuriydul’insanu liyefcure emamehu.
6 Yes’elu eyyane yevmulkıyameti.
7 Feiza berikalbesaru.
8 Ve hasefelkameru.
9 Ve cumi’aşşemsu velkameru.
10 Yekulul’insanu yevmeizin eynelmeferru.
11 Kella la vezere.
12 İla rabbike yevmeizinilmustekarru.
13 Yunebbeul’insanu yevmeizin bima kaddeme ve ahha re.
14 Belil’insanu ‘ala nefsihi besıyretun.
15 Ve lev elka me’aziyrehu.
16 La tuharrik bihi lisaneke lita’cele bihi.
17 İnne’aleyna cem’ahu ve kur’anehu.
18 Feiza kare’nahu fettebı’kur’anehu.
19 Summe inne ‘aleyna beyanehu.
20 Kella bel tuhıbbunel’acilete.
21 Ve aaaerunel’ahırete.
22 Vucuhun yevmeizin nadıretun.
23 İla rabbiha nazıretun.
24 Ve vucuhun yevmeizin basire’un.
25 Tezunnu en yuf’ale biha fakıretun.
26 Kella iza beleğatitterakıye.
27 Ve kıyle men rakın.
28 Ve zanne ennehulfraku.
29 Velteffetissaku bissakı.
30 İla rabbike yevmeizinilmesaku.
31 Fela saddeka ve la salla.
32 Ve lakin kezzebe ve tevella.
33 Summe zehebe ila ehlihi yetemetta.
34 Evla leke feevla.
35 Summe evlaleke feevla.
36 Eyahsebul’insanu en yutreke suden.
37 Elem yeku nutfeten min meniyyin yumna.
38 Summe kane ‘alekaten fehaleka fesevva.
39 Fece’ale minhuzzeyceynizzekere vel’unsa.
40 Eleyse zalike bikadirin ‘ala en yuhyiyelmevra.

Manası
Rahman ve Rahim Olan Allah`ın Adıyla
1- Hayır, kalkış (kıyamet) gününe and ederim.
2- Ve yine hayır; kendini kınayıp duran nefse de and ederim.
3- İnsan, kendisinin kemiklerini bizim kesin olarak bir araya getirmeyeceğimizi mi sanıyor?
4- Evet; onun parmak uçlarını dahi derleyip-(yeniden) düzene koymaya güç yetirenleriz.
5- Ancak insan, önündeki (sonsuz geleceği)ni de ‘fücurla sürdürmek ister.’
6- ‘Kıyamet günü ne zamanmış’ diye sorar.
7- Ama göz ‘kamaşıp da kaydığı,’
8- Ay karardığı,
9- Güneş ve ay birleştirildiği zaman;
10- İnsan o gün: ‘Kaçış nereye?’ der.
11- Hayır, sığınacak herhangi bir yer yok.
12- O gün, ‘sonunda varılıp karar kılınacak yer (müstakar)’ yalnızca Rabbi’nin katıdır.
13- İnsana o gün, önceden takdim ettikleri ve erteledikleri şeylerle haber verilir.
14- Hayır; insan, kendi nefsine karşı bir basirettir.
15- Kendi mazeretlerini ortaya atsa bile.
16- Onu (Kur’an’ı, kavrayıp belletmek için) aceleye kapılıp dilini onunla hareket ettirip-durma.
17- Şüphesiz, onu (kalbinde) toplamak ve onu (sana) okutmak bize ait (bir iş)tir.
18- Şu halde, Biz onu okuduğumuz zaman, sen de okunuşunu izle.
19- Sonra muhakkak onu açıklamak Bize ait (bir iş)tir.
20- Hayır; siz çarçabuk geçmekte olanı (dünyayı) seviyorsunuz.
21- Ve ahireti terkedip-bırakıyorsunuz.
22- O gün yüzler ışıl ışıl parlar.
23- Rablerine bakıp-durur.
24- O gün, öyle yüzler vardır ki kararmış-ekşimiştir.
25- Kendisine, beli büken işlerin yapılacağını anlamaktadır.
26- Hayır; can, köprücük kemiğine gelip dayandığı zaman,
27- ‘Son müdahaleyi yapacak kim’ denir.
28- Artık gerçekten, kendisi de bir ayrılık olduğunu anlamıştır.
29- (Ölüm korkusundan) Ayaklar birbirine dolaştığında;
30- O gün sevk, yalnızca Rabbinedir.
31- Fakat o, ne doğrulamış ne de namaz kılmıştı.
32- Ancak o, yalanlamış ve yüz çevirmişti.
33- Sonra çalım satarak yakınlarına gitmişti.
34- Sen buna müstahaksın, dahasına müstahaksın.
35- Yine müstahaksın, dahasına da müstahaksın.
36- İnsan, ‘kendi başına ve sorumsuz’ bırakılacağını mı sanıyor?
37- Kendisi, akıtılan meniden bir damla su değil miydi?
38- Sonra bir alak (embriyo) oldu, derken (Allah, onu) yarattı ve bir ‘düzen içinde biçim verdi.’
39- Böylece ondan, erkek ve dişi olmak üzere çift kıldı.
40- (Öyleyse Allah,) Ölüleri diriltmeye güç yetiren değil midir?