Resulullah Efendimiz, Hz. Hüseyin doğduğu zaman, kulağına:
“O, cennet gençlerinin efendisidir” diye seslenmişti.

Hz. Üsame bin Zeyd anlatır:
“Bir gece Hz. Peygamberi gördüm şöyle diyordu:
“Bunlar benim oğullarımdır; kızımın oğullarıdır. Allah’ım ben onları seviyorum; sen de onları sev ve onları sevenleri de sev”

Allah Teâlâ Kur’an-ı Kerimde:
“Ey Ehl-i Beyt! Allah sizden, sadece günahı gidermek ve sizi tertemiz yapmak istiyor” (Ahzab, 33) buyuruyor.
Sahabeler sordular: “Ya Resulal-lah! Ehl-i beyt kimlerdir?”
O esnada, Hz. Ali geldi. Mübarek hırkasının altına aldı. Hz. Fatıma geldi. Onu da yanına aldı. İmam-ı Hasan geldi. Onu da bir yanına, sonra gelen Imam-ı Hüseyin’i de öbür tarafına alarak buyurdu ki: “İşte bunlar, benim ehl-i beytimdir.”

Bu ayet-i kerime ve ilgili hadis-i şerifler, Resûlullahın iki mübarek torununu sevmenin şart olduğunu belirtmektedir.